.. wag mo sanang isipin na aios lang na bumalik ka pagkatapos mo kong biglang iwanan. umalis ka ng parang wala lang, akala mo ba aios lang yun sakin? iniwan mo kong nakabitin at di alam ang gagawin tapos babalikan mo ko ng parang walang nangyari tapos sabay sabi ng..
"mj will you marry me?" sabay tawa.

..wag mo sanang sabihin na kaya ka pumunta doon ay dahil sakin.. dahil alam ko namang lasing ka lang nun at wala kang matulugan dahil di ka pwedeng magpakita sa nanay mo ng ganun ang itsura.

...sinisikap kong isipin kung gaano ba ako tatagal sa mundo?
pero naubos na ang lakas ko kakaisip di ko pa rin malaman..

XXX: "eto pare usapan.. ipapapatay natin ang isa't isa pang dating natin ng edad na singkwenta!"

ako: "sige sige.. walang magbabago ng numero ah! itetext ko kayo pag nagbago isip ko kahit 30yrs. from now na!.. areglado?"

..masama man sa relihiyon na ikinamulatan ko.. may magagawa pa ba ko kung ito rin naman ang gusto ko?.. iniisip ko ngayon... pano kung may nangyari ng di kanais nais sa akin bago pa ako dumating sa edad na singkwenta?.. pucha! eh di lugi ako dun sa mga taong binitiwan ko ng sumpaan?(<--potek na word yan sumpaan!)..

...ito ba ay desisyon na aking ginawa ng biglaan?.. o madalian?.. lalo na ngayon nasira pa sim ko (potek!) pano ko ipapa alam pag gusto ko ng mag back out?... papaki- usapan ko na lang ba yung assassin? ... eh panu kung hit man yun na sniper ang gamit?... mamamatay na lang ba ko ng walang ka mu-ang2x??...


...Sa sandali kong pag hinto sa pagkilos.. maraming bagay ang pumasok sa aking isipan.. pag tanda ko ba ay magiging mabuting matanda ako?.. o magiging tulad lang nila akong sumusunod sa daloy ng mundo at dumidikit kung nasan ang bagay na nagpapa- ikot sa mundo?..

...ewan ko.. at hindi ko talaga alam.. at yun ang nakakatakot.. kapag hindi mo alam.


-gawain ng taong gumagawa ng wala.

binilang ko kung ilang beses ako napatigil sa pagiisip ng ibang bagay at sa pagkilos ngayong araw... at tinanong ang sarili...

bakit ba ko naiiyak pag naiisip ka?

isip: eh bakit ka pa ba kasi gumagawa ng paraan para magkaroon ng koneksyon sakin?

...di ba galit ka sakin?.. nawala na nga yung dati kong telepono eh..

isip: eh bakit ka pa kasi sakin nagpapasama sa mga lugar na alam ko namang kaya mong puntahan mag isa?

...dahil ba ayaw NIYA sumama kaya ako na lang?

isip: eh bakit ba kasi sa tuwing titignan ko yung telepono ko eh pangalan mo ang naka rehistro?

...di ba isa lang naman akong pangalan sa phonebook mo na naiisipan mo lang itext pag wala kang magawa?..ayan nagtext ka nanamaaaaan!!

isip: eh bakit ba ayaw mo ng umuwi?

...dahil ba ayaw mo na kong makita?


kung sasabihin ko bang mahal kita.. sasabihin mo rin bang mahal mo ko?.. di ba hindi naman... para san pa?.. alam ko namang lumalapit ka lang sakin dahil magkatulad ang ugali namin at nakikita mo SIYA pag kausap mo ko..

lagi mong sinasabi na bahala na ko sa buhay ko.. pero bakit ngayon bina- base mo yung desisyon mo sa kung ano sasabihin ko?...

ilang taon na tayo magkakilala ngayong iniwan ka na NIYA lumalapit ka na sa kin? eh p*t@ngi#@ naman pala eh!... pero bakit ko ba hinahayaang magka ganito...

sana huminto na ang utak ko sa pagiisip... di naman ako lasing pero nasusulat ko ang mga bagay na to sa wikang Tagalog...

...sana pag gising ko ay aios na ang lahat.. sana magbalik ang utak ko sa mormal na pag gana nito.. at umayos ang aking sistema...

...asking for questions won't satisfy your eager mind.. instead look for answers for mostly it will not come to you...

...there was a group of girls chatting beside me.. i heard them talk about a lot of things they had experienced.. then one girl spoke of something.. "..ako nga may classmate sinabi niya dati dun daw sila sa ilalim ng tulay nakatira.. pero ngaun naka dorm pa sya.. at sa private na nagaaral.. ang galing nga eh!.."

nostalgic..

...it seems like a similar story of success came to me.. i don't actually remember the whole of it but i was sad when i remembered that memory..

..we were happy.. together eating the cheapest food you can buy.. sharing scrambled eggs for breakfast.. fighting over house chores.. we were penny less but happy...

..I wonder how, but time seem to be eating us quite fast.. more than nineteen years of living together... slowly we're drifting apart.. now.. the box where we used to live together is empty..

..they've grown up.. and turned themselves into a better person.. earning and stable...

...now every time i come home from school.. i am hoping.. that someday i would hear again that similar sound i was hearing five years ago.. loud and noisy but it makes my heart so happy..

..we can never be sure on when our lives would end.. but i am hoping before mine would be terminated.. i would be able to see my family together again, maybe still fighting over the last slice of egg .. d@mn i want to tell them what i have become now..

is blogging a gateway to express ones feelings?


after session..


...she turned on her laptop and signed in to multiply she made a blog entry...
the words she had typewritten are pure and honest and I wonder, does it make her feel better?



Love, is it something one must possess to be happy? It’s stupid that people are selfish of it... And so it strangled her... she was suffocated by the overwhelming feeling of emptiness...



Series of words are written... honest expression of hate and angst against the world... was I being dramatic? Or maybe I just can’t get her...



Is she a bad influence? Maybe... Maybe not... for there is no such thing as bad influence only people who get influenced... and those people are stupid... for they have a weak heart...



She taught me stuff that almost tear my body apart... but I didn’t care... for all I know the greatest times in my life are spent with her and my friends...



Crazy huh?... no I’m just being stupid..